ప్రపంచవ్యాప్తంగా కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం పునరుజ్జీవనం చెందుతుందా?

పెట్టుబడిదారీ సంక్షోభం, సామ్రాజ్యవాద పోటీ, BRICS ఎదుగుదల, యుద్ధాలు, యువత ఉద్యమాలు – ఒక మార్క్సిస్టు విశ్లేషణ

ముందుమాట: కమ్యూనిజం ముగిసిందా? లేక కొత్త దశకు చేరిందా?

సోవియట్ యూనియన్ పతనం తరువాత 1990లలో ప్రపంచ పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ ఒక గొప్ప రాజకీయ ప్రకటన చేసింది—“చరిత్ర ముగిసింది”, “సామ్యవాదానికి ప్రత్యామ్నాయం లేదు”, “మార్క్సిజం కాలం చెల్లిపోయింది”
పశ్చిమ దేశాల రాజకీయ నాయకులు, కార్పొరేట్ మీడియా, ఆర్థిక సంస్థలు, పెట్టుబడిదారీ సిద్ధాంతకర్తలు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఒకే సందేశాన్ని ప్రచారం చేశారు. మార్కెట్‌నే అభివృద్ధికి ఏకైక మార్గంగా ప్రకటించారు. ప్రైవేటీకరణ, ఉదారీకరణ, ప్రపంచీకరణ, కార్మిక చట్టాల సడలింపు, ప్రభుత్వ రంగ సంస్థల విక్రయం, వ్యవసాయ మార్కెట్ల కార్పొరేటీకరణ—ఇవన్నీ “అభివృద్ధి సంస్కరణలు”గా ప్రచారం అయ్యాయి.
కానీ మూడు దశాబ్దాల తరువాత ప్రపంచాన్ని పరిశీలిస్తే పరిస్థితి అంత సులభంగా లేదు.
ప్రపంచ సంపద అపారంగా పెరిగినా, ఆ సంపద పంపిణీ తీవ్రంగా అసమానంగా ఉంది. సాంకేతిక అభివృద్ధి విపరీతంగా పెరిగినా, కోట్లాది ప్రజలకు స్థిరమైన ఉద్యోగం లేదు. ప్రపంచ ఉత్పత్తి గొలుసులు విస్తరించినా, కార్మికుల జీవితం అనేక దేశాల్లో అస్థిరంగా మారింది. విద్య, వైద్యం, గృహం వంటి మౌలిక హక్కులు కూడా మార్కెట్ వస్తువులుగా మారుతున్నాయి.
ఇదే సమయంలో ప్రపంచం మళ్లీ యుద్ధాల వైపు వెళుతోంది. ఉక్రెయిన్ యుద్ధం, పశ్చిమాసియా సంక్షోభం, ఇరాన్‌పై అమెరికా–ఇజ్రాయెల్ యుద్ధం, NATO సైనిక విస్తరణ, అమెరికా–చైనా వ్యూహాత్మక పోటీ—ఇవన్నీ ప్రపంచ రాజకీయ ఆర్థిక వ్యవస్థలో పెద్ద మార్పులకు సంకేతాలు.
2026లో BRICS విస్తరించిన రూపంలో ప్రపంచ రాజకీయాల్లో మరింత ప్రాధాన్యం పొందుతోంది. 11 సభ్యదేశాలతో విస్తరించిన BRICS ప్రపంచ జనాభాలో దాదాపు సగానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుండగా, ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థలో దాని వాటా కూడా గణనీయంగా పెరిగింది. అయితే సభ్యదేశాల మధ్య రాజకీయ, ఆర్థిక ప్రయోజన భేదాలు కూడా తీవ్రంగానే ఉన్నాయి.
అందువల్ల ఈరోజు మన ముందున్న అసలు ప్రశ్న:
కమ్యూనిస్టు పార్టీలు ఎన్ని సీట్లు గెలుస్తున్నాయి? అనేది మాత్రమే కాదు. అసలు ప్రశ్న
కార్మిక వర్గం, రైతాంగం, యువత, పేదలు, అణగారిన వర్గాలు ఎదుర్కొంటున్న సమస్యలకు మార్క్సిజం మళ్లీ రాజకీయ ప్రత్యామ్నాయాన్ని నిర్మించగలదా?
ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం వెతకడమే ఈ వ్యాసం లక్ష్యం.

👉. మార్క్సిజం ఎందుకు మళ్లీ చర్చకు వస్తోంది?
కార్ల్ మార్క్స్ పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను విశ్లేషించినప్పుడు దాని కేంద్ర సమస్యను గుర్తించాడు—ఉత్పత్తి సామాజికమైనది; కానీ సంపద స్వాధీనం వ్యక్తిగతమైనది.
వేలాది, లక్షలాది మంది కార్మికులు కలిసి ఒక వస్తువును ఉత్పత్తి చేస్తారు. కానీ ఆ ఉత్పత్తి ద్వారా వచ్చిన లాభాన్ని స్వాధీనం చేసుకునేది యజమాని.
21వ శతాబ్దంలో ఈ విరోధాభాసం మరింత విస్తరించింది.
ఒక చిన్న టెక్ కంపెనీ ప్రపంచవ్యాప్తంగా కోట్లాది వినియోగదారులపై ప్రభావం చూపగలదు. ఒక డిజిటల్ ప్లాట్‌ఫారమ్‌లో లక్షలాది మంది పనిచేసినా, ఆ సంపదలో ప్రధాన భాగం కొద్దిమంది యజమానుల చేతుల్లో కేంద్రీకృతమవుతుంది.
కృత్రిమ మేధస్సు, రోబోటిక్స్, ఆటోమేషన్ ఉత్పాదకతను పెంచుతున్నాయి. కానీ ప్రశ్న:
ఆ ఉత్పాదకత వల్ల కార్మికుడి పని సమయం తగ్గుతుందా?
అతని వేతనం పెరుగుతుందా?
అతని జీవన ప్రమాణం మెరుగవుతుందా?
లేక
కొద్దిమంది కార్పొరేట్ యజమానుల లాభాలే పెరుగుతాయా?
ఇదే మార్క్సిస్టు ప్రశ్న.

👉. 2008 ఆర్థిక సంక్షోభం: “మార్కెట్ అన్నీ పరిష్కరిస్తుంది” అనే సిద్ధాంతానికి దెబ్బ
2008 ప్రపంచ ఆర్థిక సంక్షోభం పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థపై ఒక పెద్ద ప్రశ్నను లేవనెత్తింది.
బ్యాంకులు, ఆర్థిక సంస్థలు సంక్షోభంలో పడినప్పుడు ప్రభుత్వాలు వాటిని రక్షించాయి.
అంటే “ప్రభుత్వం మార్కెట్లో జోక్యం చేసుకోకూడదు” అని చెప్పిన వ్యవస్థ, సంక్షోభం వచ్చినప్పుడు మాత్రం ప్రభుత్వ ధనాన్ని ఉపయోగించింది.
ఇక్కడే ఒక గొప్ప వైరుధ్యం కనిపించింది:
లాభం ప్రైవేటు — నష్టం ప్రజలది.
బ్యాంకులు ప్రైవేటు.
లాభాలు ప్రైవేటు.
కానీ సంక్షోభ సమయంలో ప్రజా నిధులతో రక్షణ.
ఈ పరిస్థితి ప్రపంచవ్యాప్తంగా యువతలో కొత్త ప్రశ్నలను రేకెత్తించింది.
“పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నిజంగా ప్రజాస్వామ్యమేనా?”
“ఆర్థిక వ్యవస్థను ఎవరు నియంత్రిస్తున్నారు?”
“ప్రజల జీవితాలపై నిర్ణయాలు ఎన్నికైన ప్రభుత్వాలా, లేక అంతర్జాతీయ ఆర్థిక సంస్థలా?”
ఈ ప్రశ్నలు మార్క్సిజం పట్ల ఆసక్తికి కొత్త సామాజిక పునాది ఇచ్చాయి.

👉. COVID-19: పెట్టుబడిదారీ ప్రపంచీకరణలోని వైరుధ్యాలు
కోవిడ్ మహమ్మారి ప్రపంచీకరణలోని బలహీనతలను బయటపెట్టింది.
ప్రపంచంలోని అనేక దేశాల్లో ఆరోగ్య వ్యవస్థలు ఒత్తిడికి గురయ్యాయి.
అదే సమయంలో కోట్లాది కార్మికులు ఉద్యోగాలు కోల్పోయారు.
వలస కార్మికులు తమ గ్రామాలకు తిరిగి వెళ్లాల్సి వచ్చింది.
అయితే ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద కార్పొరేట్ సంస్థలలో కొన్ని మహమ్మారి కాలంలోనే అపారమైన సంపదను కూడబెట్టాయి.
ఇది మరోసారి మార్క్సిస్టు ప్రశ్నను ముందుకు తెచ్చింది:
సమాజాన్ని నడిపేది మానవ అవసరాలా? లేక లాభమా?
ఆరోగ్య వ్యవస్థను లాభం కోసం నడిపితే అది ప్రజా ఆరోగ్యాన్ని ఎలా రక్షిస్తుంది?
విద్యను మార్కెట్ వస్తువుగా మార్చితే పేద పిల్లలకు సమాన అవకాశాలు ఎలా వస్తాయి?
ఆహారం ఉత్పత్తి చేసే రైతు అప్పుల్లో కూరుకుపోతే, వ్యవసాయ మార్కెట్ ఎవరి ప్రయోజనం కోసం పనిచేస్తోంది

👉. అమెరికా సామ్రాజ్యవాదం: ప్రపంచాధిపత్యం మారుతున్న దశ
రెండో ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత అమెరికా ప్రపంచ పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో ప్రధాన శక్తిగా ఎదిగింది.
డాలర్ అంతర్జాతీయ ఆర్థిక వ్యవస్థలో కీలక స్థానాన్ని సంపాదించింది.
IMF, World Bank, WTO వంటి సంస్థల ద్వారా ప్రపంచ ఆర్థిక విధానాలపై అమెరికా మరియు పాశ్చాత్య దేశాల ప్రభావం బలపడింది.
NATO ద్వారా సైనిక ఆధిపత్యం కొనసాగింది.
కానీ 21వ శతాబ్దంలో అమెరికా ఆధిపత్యానికి సవాళ్లు పెరిగాయి.
చైనా ఆర్థిక శక్తిగా ఎదగడం, రష్యా భౌగోళిక-రాజకీయ పునరాగమనం, BRICS విస్తరణ, Global South దేశాల వ్యూహాత్మక స్వయం ప్రతిపత్తి కోసం ప్రయత్నాలు—ఇవి ప్రపంచ వ్యవస్థలో బహుళధ్రువీకరణకు దారితీస్తున్నాయి.
ఇది “అమెరికా పతనం” అని సులభంగా చెప్పే విషయం కాదు.
అమెరికా ఇప్పటికీ ప్రపంచంలో అత్యంత శక్తివంతమైన సైనిక, ఆర్థిక, సాంకేతిక శక్తుల్లో ఒకటి.
కానీ ఏకధ్రువ ప్రపంచం నుంచి బహుళధ్రువ ప్రపంచానికి మార్పు జరుగుతున్నదనే విషయం స్పష్టమవుతోంది.

👉. NATO: రక్షణ కూటమా? లేక సామ్రాజ్యవాద సైనిక వ్యవస్థా?
మార్క్సిస్టు విశ్లేషణలో NATOను కేవలం “రక్షణ కూటమి”గా చూడలేం.
NATO అనేది రెండో ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత పాశ్చాత్య పెట్టుబడిదారీ దేశాల సైనిక సమాఖ్యగా ఏర్పడింది.
సోవియట్ యూనియన్ పతనం తరువాత NATO అవసరం తగ్గుతుందని కొందరు భావించారు.
అది జరగలేదు.
NATO తూర్పు వైపు విస్తరించింది.
రష్యా–పశ్చిమ విభేదాలు తీవ్రమయ్యాయి.
ఉక్రెయిన్ యుద్ధం తరువాత NATO మరింత బలపడింది.
2025 హేగ్ సమావేశంలో NATO సభ్యదేశాలు 2035 నాటికి రక్షణ మరియు సంబంధిత భద్రతా ఖర్చులను GDPలో 5 శాతానికి పెంచే లక్ష్యాన్ని అంగీకరించాయి; అందులో 3.5 శాతం ప్రధాన సైనిక వ్యయాలకు, మరో 1.5 శాతం విస్తృత భద్రతా మౌలిక సదుపాయాలకు కేటాయించాలనే రూపకల్పన ఉంది.
ఇక్కడ మార్క్సిస్టు ప్రశ్న:
ప్రపంచంలో ఆకలి, నిరుద్యోగం, పేదరికం, ఆరోగ్య సంక్షోభాలు ఉన్నప్పుడు సైనిక వ్యయాలకు ఇంత భారీ మొత్తాలు ఎందుకు?
సైనిక పరిశ్రమకు ఇది లాభదాయకం.
ఆయుధాల తయారీ సంస్థలకు ఇది మార్కెట్.
కానీ ప్రజలకు?
వారి పన్నుల డబ్బు ఆయుధాలుగా మారుతుంది.
అందువల్ల వామపక్ష ఉద్యమానికి యుద్ధ వ్యతిరేక పోరాటం ఒక ప్రధాన రాజకీయ అంశంగా మారాలి.

👉. చైనా: కమ్యూనిస్టు పార్టీ అధికారంలో ఉన్న అతిపెద్ద దేశం
చైనా ప్రపంచ కమ్యూనిస్టు ఉద్యమ చర్చలో ప్రత్యేక స్థానం కలిగి ఉంది.
చైనా కమ్యూనిస్టు పార్టీ అధికారంలో ఉంది.
చైనా ప్రపంచంలోని రెండవ అతిపెద్ద ఆర్థిక శక్తిగా ఎదిగింది.
తయారీ రంగం, మౌలిక సదుపాయాలు, రైల్వేలు, సాంకేతికత, ఎలక్ట్రిక్ వాహనాలు, సౌర విద్యుత్, బ్యాటరీలు వంటి రంగాల్లో చైనా ప్రపంచ స్థాయిలో బలమైన స్థానాన్ని సాధించింది.
కానీ మార్క్సిస్టులకు ఇక్కడ ఒక కీలకమైన సిద్ధాంత ప్రశ్న ఉంది:
చైనా ఏ దిశగా వెళుతోంది?
ఇది సామ్యవాద నిర్మాణంలో ఒక ప్రత్యేక దశా?
లేక ప్రభుత్వ నియంత్రిత పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థా?
లేదా మార్కెట్ మరియు సామాజిక యాజమాన్యాన్ని కలిపిన ఒక చైనా నమూనా?
ప్రపంచ కమ్యూనిస్టు ఉద్యమంలో దీనిపై విభిన్న అభిప్రాయాలు ఉన్నాయి.
అయితే ఒక విషయం మాత్రం స్పష్టంగా ఉంది:
చైనా ఎదుగుదల అమెరికా ఆధిపత్య ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థకు ఒక ప్రత్యామ్నాయ శక్తి కేంద్రాన్ని సృష్టించింది.

👉. రష్యా: సోషలిజం పతనం తరువాత జాతీయ-రాజ్య శక్తి పునరుద్ధరణ
సోవియట్ యూనియన్ పతనం తరువాత రష్యాలో మార్కెట్ సంస్కరణలు జరిగాయి.
రాష్ట్ర ఆస్తులు ప్రైవేటీకరించబడ్డాయి.
ఒలిగార్క్ వర్గం ఎదిగింది.
తరువాత పుతిన్ కాలంలో రష్యా కేంద్ర ప్రభుత్వ నియంత్రణను బలపరిచింది.
అయితే నేటి రష్యాను సోవియట్ సోషలిస్టు రాష్ట్రంతో సమానం చేయడం మార్క్సిస్టు విశ్లేషణ కాదు.
రష్యా ప్రస్తుత వ్యవస్థను ప్రధానంగా జాతీయ ప్రయోజనాలను కేంద్రీకరించిన పెట్టుబడిదారీ రాష్ట్రంగా చూడవచ్చు.
అయితే అమెరికా ఆధిపత్యానికి, NATO విస్తరణకు వ్యతిరేకంగా రష్యా నిలబడటం ప్రపంచ శక్తి సమీకరణాలను మార్చింది.
ఇక్కడ కూడా వామపక్షానికి ఒక సవాలు ఉంది:
అమెరికా సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేకతను సమర్థించడం అంటే రష్యా ప్రభుత్వంలోని ప్రతి విధానాన్ని సమర్థించడమా?
కాదు.
మార్క్సిస్టు అంతర్జాతీయత అంటే ప్రతి శక్తిని దాని వర్గ స్వభావం, ఆర్థిక ప్రయోజనాలు, రాజకీయ చర్యల ఆధారంగా విశ్లేషించడం.

👉. BRICS: సామ్రాజ్యవాదానికి ప్రత్యామ్నాయమా?
BRICS ఈరోజు ప్రపంచ రాజకీయాల్లో అత్యంత చర్చనీయాంశమైన సమూహాలలో ఒకటి.
బ్రెజిల్, రష్యా, భారత్, చైనా, దక్షిణాఫ్రికా నుంచి ప్రారంభమైన ఈ సమూహం తరువాత విస్తరించింది.
2026 నాటికి BRICS‌లో 11 సభ్యదేశాలు ఉన్నాయి: బ్రెజిల్, రష్యా, భారత్, చైనా, దక్షిణాఫ్రికా, ఈజిప్ట్, ఇథియోపియా, ఇరాన్, ఇండోనేషియా, సౌదీ అరేబియా, యుఏఈ.
BRICS ప్రపంచ జనాభాలో దాదాపు సగానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తోంది.
New Development Bank కూడా Global South దేశాలకు అభివృద్ధి నిధుల ప్రత్యామ్నాయాన్ని సృష్టించాలనే లక్ష్యంతో ఏర్పడింది.
అయితే BRICSను కమ్యూనిస్టు కూటమిగా పిలవడం తప్పు.
ఇందులో చైనా ఉంది.
రష్యా ఉంది.
భారత్ ఉంది.
బ్రెజిల్ ఉంది.
సౌదీ అరేబియా, యుఏఈ వంటి రాజ్యాధికార దేశాలు ఉన్నాయి.
కాబట్టి BRICS ఒక వామపక్ష కూటమి కాదు.
అది ప్రధానంగా Global South వ్యూహాత్మక స్వయం ప్రతిపత్తి కోసం ఏర్పడిన ఆర్థిక-రాజకీయ వేదిక.
అయితే వామపక్ష దృష్టిలో BRICS ఎందుకు ముఖ్యమైనది?
ఎందుకంటే ఇది ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థలో అమెరికా-డాలర్ ఆధిపత్యాన్ని ప్రశ్నించే అవకాశాన్ని సృష్టిస్తోంది.
2026 BRICS చర్చల్లో స్థానిక కరెన్సీలలో వాణిజ్యం, చెల్లింపు వ్యవస్థలు, CBDCల అనుసంధానం వంటి అంశాలు ముందుకు వస్తున్నాయి. అయితే సభ్యదేశాల మధ్య ప్రయోజన భేదాల వల్ల డాలర్‌కు ప్రత్యామ్నాయంగా ఒకే కరెన్సీ ఏర్పాటుపై స్పష్టమైన ఏకాభిప్రాయం లేదు. అందువల్ల
BRICS = కమ్యూనిజం కాదు.
BRICS = ఏకధ్రువ అమెరికా ఆధిపత్యాన్ని సవాలు చేసే బహుళధ్రువ ప్రపంచ నిర్మాణంలో ఒక ముఖ్యమైన వేదిక.

👉. డాలర్ ఆధిపత్యం: డీ-డాలరైజేషన్ వాస్తవమా?
డాలర్ ఆధిపత్యం ప్రపంచ పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో అమెరికాకు ఒక ప్రత్యేక శక్తిని ఇస్తుంది.
అంతర్జాతీయ వాణిజ్యం, ఆర్థిక మార్కెట్లు, చెల్లింపు వ్యవస్థలు, రిజర్వ్ కరెన్సీ వ్యవస్థ—ఇవన్నింటిలో డాలర్ ప్రాధాన్యం ఉంది.
అమెరికా ఆర్థిక ఆంక్షలు కూడా ఈ ఆధిపత్యాన్ని ఉపయోగిస్తాయి.
రష్యాపై ఆంక్షలు దీనికి ఒక ఉదాహరణ.
ఇరాన్‌పై ఆంక్షలు మరో ఉదాహరణ.
కాబట్టి Global South దేశాలు ప్రత్యామ్నాయ చెల్లింపు వ్యవస్థల కోసం ప్రయత్నిస్తున్నాయి.
కానీ డీ-డాలరైజేషన్ అంటే రేపే డాలర్ అంతరించిపోతుందని కాదు.
అది దీర్ఘకాలిక ప్రక్రియ.
BRICSలోనే చైనా, భారత్, బ్రెజిల్, రష్యా తదితర దేశాల ప్రయోజనాలు భిన్నంగా ఉన్నాయి.
అందువల్ల మార్క్సిస్టు విశ్లేషణలో:
డీ-డాలరైజేషన్ = అమెరికా సామ్రాజ్యవాద ఆధిపత్యాన్ని బలహీనపరిచే అవకాశం
కానీ
డీ-డాలరైజేషన్ = ఆటోమేటిక్‌గా సామ్యవాదం కాదు.

👉. లాటిన్ అమెరికా: Pink Tide తరువాతి దశ
లాటిన్ అమెరికా ప్రపంచ వామపక్షానికి చారిత్రాత్మకంగా ముఖ్యమైన ప్రాంతం.
వెనిజులా, బొలీవియా, క్యూబా, బ్రెజిల్, చిలీ, కొలంబియా, మెక్సికో తదితర దేశాల్లో వివిధ రూపాల్లో ఎడమపక్ష లేదా ప్రజాస్వామ్య-ప్రగతిశీల ప్రభుత్వాలు ఏర్పడ్డాయి.
ఇది 21వ శతాబ్దపు “Pink Tide”గా ప్రసిద్ధి చెందింది.
కానీ ఈ తరంగం స్థిరంగా లేదు.
కొన్ని దేశాల్లో కుడిపక్ష శక్తులు తిరిగి వచ్చాయి.
బొలీవియాలో వామపక్ష విభజనలు బలహీనతకు దారితీశాయి.
చిలీలో బోరిక్ ప్రభుత్వం సామాజిక సంస్కరణల కోసం ప్రయత్నించినప్పటికీ, రాజకీయ పరిమితులు ఎదురయ్యాయి.
అర్జెంటీనాలో మిలే వంటి తీవ్ర మార్కెట్-ఆధారిత కుడిపక్ష రాజకీయాలు ఎదిగాయి.
అయితే బ్రెజిల్‌లో లులా, కొలంబియాలో పెట్రో, మెక్సికోలో Morena రాజకీయ ప్రవాహం వామపక్ష/ప్రగతిశీల శక్తుల సామాజిక పునాదులు ఇంకా ఉన్నాయని చూపుతున్నాయి. దక్షిణ అమెరికా వామపక్ష శక్తులు అమెరికా ఒత్తిడి, అంతర్గత విభజనలు, ఆర్థిక సమస్యలు, నేరాలు వంటి సవాళ్లను ఎదుర్కొంటున్నాయి.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన పాఠం ఉంది:
కేవలం ఎన్నికల్లో గెలవడం వామపక్ష ప్రభుత్వానికి సరిపోదు.
భూమి సమస్య?
పరిష్కారం కావాలి.
కార్మిక హక్కులు?
బలపడాలి.
ప్రైవేటు మూలధన నియంత్రణ?
ప్రశ్నించాలి.
సహజ వనరులపై ప్రజా నియంత్రణ?
అవసరం.
లేకపోతే వామపక్ష ప్రభుత్వం అధికారంలో ఉన్నా, పెట్టుబడిదారీ నిర్మాణం అలాగే కొనసాగుతుంది.

👉. యూరప్: కుడిపక్ష ఎదుగుదల మధ్య వామపక్ష పునరాగమన అవకాశాలు
యూరప్‌లో ఒక విచిత్రమైన పరిస్థితి ఉంది.
ఒక వైపు కుడిపక్ష జాతీయవాద పార్టీలు పెరుగుతున్నాయి.
మరోవైపు కొన్ని దేశాల్లో వామపక్ష శక్తులకు కొత్త అవకాశాలు వస్తున్నాయి.
జర్మనీ దీనికి ముఖ్యమైన ఉదాహరణ.
2025 ఫెడరల్ ఎన్నికల్లో Die Linke సుమారు 8.8 శాతం ఓట్లు సాధించి 64 సీట్లు గెలుచుకుంది. ఇది 2017 తరువాత ఆ పార్టీకి అత్యుత్తమ ఫలితంగా నమోదైంది.
ఇది ఎందుకు జరిగింది?
గృహాల అధిక అద్దెలు.
జీవన వ్యయం.
యువత సమస్యలు.
సామాజిక భద్రత.
యుద్ధ వ్యతిరేకత.
కార్పొరేట్ ఆధిపత్యంపై అసంతృప్తి.
ఇవి వామపక్షానికి అవకాశాలను కల్పించాయి.
అయితే అదే జర్మనీలో AfD వంటి తీవ్ర కుడిపక్ష శక్తి కూడా బలపడింది.
అంటే ప్రజల అసంతృప్తి తప్పనిసరిగా వామపక్షం వైపు వెళ్లదు.
ప్రజల అసంతృప్తిని ఎవరు రాజకీయంగా సంఘటితం చేస్తారో వారే దాని దిశను నిర్ణయిస్తారు.
ఇదే ప్రపంచ కమ్యూనిస్టు ఉద్యమానికి ప్రధాన పాఠం

👉. భారత్: వామపక్షానికి ఎన్నికల సంక్షోభం – కానీ సామాజిక అవసరం పెరుగుతోంది
భారతదేశంలో సంప్రదాయ కమ్యూనిస్టు పార్టీల ఎన్నికల బలం గత దశాబ్దాల్లో తగ్గింది.
CPI, CPI(M), ఇతర వామపక్ష పార్టీలకు లోక్‌సభలో గతంతో పోలిస్తే చాలా తక్కువ ప్రాతినిధ్యం ఉంది.
కానీ భారతదేశంలోని సామాజిక సమస్యలు వామపక్ష రాజకీయాలకు వ్యతిరేకంగా వెళ్లలేదు.
అవి మరింత తీవ్రమయ్యాయి.
భూమి సమస్య.
వ్యవసాయ సంక్షోభం.
రైతు అప్పులు.
నిరుద్యోగం.
కాంట్రాక్ట్ ఉద్యోగాలు.
ప్రైవేటీకరణ.
ప్రభుత్వ రంగ బలహీనత.
విద్యా వ్యాపారీకరణ.
వైద్య వ్యాపారీకరణ.
కార్మిక చట్టాల మార్పులు.
పట్టణ పేదల గృహ సమస్య.
గిరిజనుల భూమి మరియు అటవీ హక్కులు.
దళితులపై వివక్ష.
మహిళలపై హింస.
ఇవన్నీ వామపక్ష రాజకీయాలకు విస్తృత సామాజిక పునాదిని అందిస్తున్నాయి.
అయితే సమస్య ఏమిటి?
ఆ పునాదిని ఒక సమగ్ర రాజకీయ ప్రత్యామ్నాయంగా మార్చడంలో వామపక్షం విఫలమవుతోంది.

👉. భారత వామపక్షానికి ప్రధాన సవాలు: ఉద్యమం నుంచి ప్రత్యామ్నాయ పాలన వరకు
భారత కమ్యూనిస్టు ఉద్యమానికి గొప్ప చరిత్ర ఉంది.
తెలంగాణ రైతాంగ సాయుధ పోరాటం.
తెభాగా ఉద్యమం.
పున్నప్ర–వయలార్.
బొంబాయి కార్మిక ఉద్యమాలు.
రైతు ఉద్యమాలు.
భూ సంస్కరణ పోరాటాలు.
కార్మిక సంఘాలు.
విద్యార్థి ఉద్యమాలు.
మహిళా ఉద్యమాలు.
ఇవన్నీ భారత ప్రజాస్వామ్య చరిత్రలో వామపక్షం చేసిన గొప్ప కృషికి ఉదాహరణలు.
అయితే 21వ శతాబ్దపు కొత్త కార్మిక వర్గాన్ని వామపక్షం పూర్తిగా సంఘటితం చేయలేకపోయింది.
నేటి కార్మికుడు కేవలం ఫ్యాక్టరీ కార్మికుడు కాదు. అతను
డెలివరీ బాయ్ యాప్ డ్రైవర్
గిగ్ వర్కర్ కాంట్రాక్ట్ ఉద్యోగి సెక్యూరిటీ గార్డు
ప్రైవేట్ విద్యాసంస్థ ఉద్యోగి
ప్రైవేట్ ఆసుపత్రి సిబ్బంది
గిడ్డంగి కార్మికుడు నిర్మాణ కార్మికుడు వలస కార్మికుడు
ఇవన్నీ కొత్త కార్మిక వర్గ నిర్మాణంలోని భాగాలు.
ఈ కొత్త వర్గాన్ని సంఘటితం చేయడం భారత కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం ముందున్న అత్యంత పెద్ద పని.

👉. నేపాల్: కమ్యూనిస్టు ఆధిపత్యం నుంచి ఎన్నికల సంక్షోభం
నేపాల్ కమ్యూనిస్టు ఉద్యమానికి ప్రపంచ చరిత్రలో ప్రత్యేక స్థానం ఉంది.
మావోయిస్టు ఉద్యమం రాజ్య వ్యవస్థను సవాలు చేసింది.
తరువాత రాజ్యాంగ ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలో కమ్యూనిస్టు పార్టీలు ప్రధాన రాజకీయ శక్తులుగా ఎదిగాయి.
కానీ 2026 ఎన్నికల్లో నేపాల్ కమ్యూనిస్టు పార్టీలకు పెద్ద దెబ్బ తగిలింది.
CPN-UML 2022లో 78 స్థానాలు సాధించగా, 2026లో 25 స్థానాలకు పడిపోయింది. నేపాలీ కమ్యూనిస్టు పార్టీ కూడా 2026లో 17 స్థానాలకు పరిమితమైంది.
ఇది కేవలం ఎన్నికల పరాజయం కాదు.
ఇది ఒక పెద్ద ప్రశ్న:
విప్లవ చరిత్ర కలిగిన పార్టీలు అధికార రాజకీయాల్లోకి వచ్చిన తరువాత ప్రజలతో తమ సంబంధాన్ని ఎలా కొనసాగించాలి?
అధికార భాగస్వామ్యం వామపక్షాన్ని బలపరచాలి.
కానీ ప్రజల దృష్టిలో అది స్థాపిత రాజకీయ వ్యవస్థలో మరో పార్టీగా మారితే?
అప్పుడు ప్రత్యామ్నాయ రాజకీయ ఆకర్షణ తగ్గుతుంది.
నేపాల్ అనుభవం ప్రపంచ కమ్యూనిస్టు ఉద్యమానికి ఒక ముఖ్యమైన హెచ్చరిక.

👉. ఆఫ్రికా: సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేకతకు కొత్త పునాది
ఆఫ్రికాలో వలసవాద వ్యతిరేక ఉద్యమాలకు గొప్ప చరిత్ర ఉంది.
ఘానాలో క్వామే న్క్రూమా.
టాంజానియాలో జూలియస్ న్యెరెరే.
గినియాలో సెకు టూరే.
అంగోలాలో MPLA.
మొజాంబిక్‌లో FRELIMO.
దక్షిణాఫ్రికాలో ANC.
ఇవి వలసవాద వ్యతిరేక రాజకీయ చరిత్రలో ముఖ్యమైన పేర్లు.
21వ శతాబ్దంలో ఆఫ్రికా మరోసారి పాశ్చాత్య ప్రభావాన్ని ప్రశ్నించే దశలోకి వెళుతోంది.
ప్రత్యేకంగా సహెల్ ప్రాంతంలో ఫ్రెంచ్ ప్రభావానికి వ్యతిరేకత పెరిగింది.
అయితే దీనిని మొత్తం కమ్యూనిస్టు పునరుజ్జీవనం అని పిలవడం తప్పు.
సైనిక ప్రభుత్వాలు, జాతీయవాద రాజకీయాలు, ప్రజా అసంతృప్తి, సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేకత—ఇవి అన్నీ కలిసిన సంక్లిష్ట పరిస్థితి.
వామపక్షం ఈ అసంతృప్తిని ప్రజాస్వామ్య, కార్మిక, రైతు, సామాజిక న్యాయ కార్యక్రమాలతో అనుసంధానం చేయగలిగితేనే అది దీర్ఘకాలిక రాజకీయ శక్తిగా మారుతుంది.

👉. యువత: ప్రపంచ వామపక్ష పునరుజ్జీవనానికి కీలక శక్తి
ప్రపంచవ్యాప్తంగా యువత రాజకీయంగా మారుతోంది.
వారి ప్రశ్నలు పాత తరాల కంటే భిన్నంగా కనిపించినా, వాటి ఆర్థిక పునాది మార్క్సిస్టు విశ్లేషణకు దగ్గరగా ఉంటుంది.
యువత అడుగుతోంది:
చదివిన తరువాత ఉద్యోగం ఎందుకు లేదు?
ఉద్యోగం వచ్చినా ఇల్లు ఎందుకు కొనలేం?
వేతనం పెరగకపోతే జీవన వ్యయం ఎందుకు పెరుగుతోంది?
విద్య ఎందుకు ఇంత ఖరీదు?
వైద్యం ఎందుకు వ్యాపారం?
పర్యావరణాన్ని ఎవరు నాశనం చేస్తున్నారు?
యుద్ధాలు ఎందుకు జరుగుతున్నాయి?
ఆయుధాలకు డబ్బు ఉంది కానీ పాఠశాలలకు ఎందుకు లేదు?
ఈ ప్రశ్నలు యాదృచ్ఛికమైనవి కావు.
ఇవి పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలోని వైరుధ్యాల నుంచి పుడుతున్నాయి.

👉. సోషల్ మీడియా: అవకాశం కూడా, ప్రమాదం కూడా
ప్రస్తుత కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం 20వ శతాబ్దపు ప్రచార పద్ధతులతో 21వ శతాబ్దపు యువతను చేరుకోలేరు.
సోషల్ మీడియా ఇప్పుడు రాజకీయ చైతన్యానికి ప్రధాన వేదిక.
YouTube.
Instagram.
Facebook.
Telegram.
X.
Short-video platforms.
ఇవి రాజకీయ ప్రచారాన్ని ప్రజాస్వామ్యీకరించాయి.
కానీ మరోవైపు కార్పొరేట్ అల్గారిథమ్స్ ప్రజల దృష్టిని నియంత్రిస్తాయి.
తప్పుడు సమాచారం వేగంగా వ్యాపిస్తుంది.
కుడిపక్ష ప్రచారం కూడా అదే టెక్నాలజీని ఉపయోగిస్తోంది.
అందువల్ల వామపక్షం కేవలం పాత నినాదాలను పునరావృతం చేయకుండా:
డిజిటల్ మార్క్సిజం
అంటే ఆధునిక డేటా ఆర్థిక వ్యవస్థ, AI, గిగ్ ఎకానమీ, ప్లాట్‌ఫారమ్ కార్మికులు, డిజిటల్ ఏకాధిపత్యం, డేటా యాజమాన్యం వంటి అంశాలను విశ్లేషించాలి.
👉. AI మరియు మార్క్సిజం
కృత్రిమ మేధస్సు ఉత్పత్తి వ్యవస్థను మార్చబోతోంది.
AI వల్ల ఉత్పాదకత పెరుగుతుంది.
కానీ ఉత్పాదకత పెరిగితే సమాజానికి రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి.
మొదటి మార్గం:
పని సమయం తగ్గుతుంది.
ప్రజలకు విశ్రాంతి పెరుగుతుంది.
విద్య, కళలు, సృజనాత్మకతకు సమయం లభిస్తుంది.
రెండవ మార్గం:
ఉద్యోగాలు తగ్గుతాయి.
లాభాలు పెరుగుతాయి.
కొద్దిమంది కంపెనీలు మరింత సంపదను నియంత్రిస్తాయి.
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో రెండవ మార్గం ప్రమాదం ఎక్కువ.
అందుకే AI యుగంలో మార్క్సిజం కొత్త ప్రశ్న అడగాలి:
సాంకేతికత ఎవరి యాజమాన్యంలో ఉంది?
AI ద్వారా ఉత్పత్తి అయిన సంపద ఎవరిది? డేటా ఎవరిది?
అల్గారిథమ్‌లను ఎవరు నియంత్రిస్తున్నారు?
ఇవి 21వ శతాబ్దపు వర్గపోరాట ప్రశ్నలు.
👉. యుద్ధాలు మరియు వామపక్ష అంతర్జాతీయత
ఉక్రెయిన్ యుద్ధం ప్రపంచ రాజకీయాలను మార్చింది.
ఇప్పుడు పశ్చిమాసియాలో ఇరాన్–ఇజ్రాయెల్–అమెరికా ఘర్షణ మరింత పెద్ద భౌగోళిక రాజకీయ సంక్షోభానికి దారితీస్తోంది.
2026 సెప్టెంబర్‌లో భారత్‌లో జరగనున్న BRICS సమావేశం కూడా ఈ యుద్ధ పరిస్థితుల మధ్య జరుగుతోంది. ఇరాన్ BRICS సభ్యదేశంగా ఉండటం, మరోవైపు UAE వంటి సభ్యదేశాలతో దాని విభేదాలు ఉండటం BRICSలో అంతర్గత సంక్లిష్టతను పెంచుతోంది. యుద్ధం కారణంగా హార్ముజ్ జలసంధి ద్వారా చమురు రవాణాపై ప్రభావం పడటంతో చమురు ధరలు కూడా భారీగా పెరిగాయి.
వామపక్షానికి ఇక్కడ స్పష్టమైన స్థానం అవసరం:
యుద్ధం ప్రజల ప్రయోజనం కాదు.
యుద్ధం ఆయుధ కంపెనీలకు లాభం.
యుద్ధం చమురు కంపెనీలకు వ్యూహాత్మక అవకాశాలు.
యుద్ధం భౌగోళిక నియంత్రణ కోసం సామ్రాజ్యవాద పోటీ.
కానీ మరణించేది?
కార్మికుడు. రైతు. పేద కుటుంబం. శరణార్థి. పిల్లలు. అందుకే వామపక్ష అంతర్జాతీయత అంటే దేశ ప్రజలతో ఐక్యత — ప్రభుత్వాల యుద్ధ రాజకీయాలకు విమర్శ.
👉. వామపక్షం ఎందుకు వెనుకబడింది?
ప్రపంచ కమ్యూనిస్టు ఉద్యమ పునరుజ్జీవనాన్ని అర్థం చేసుకోవాలంటే దాని బలహీనతలను కూడా నిజాయితీగా విశ్లేషించాలి.
మొదటిది: సోవియట్ అనుభవాన్ని విమర్శనాత్మకంగా విశ్లేషించకపోవడం
సోవియట్ యూనియన్ పతనాన్ని కేవలం “బయటి కుట్ర”గా మాత్రమే చూడటం సరిపోదు.
ఆర్థిక సమస్యలు.
బ్యూరోక్రటైజేషన్.
ప్రజాస్వామ్య లోపాలు.
సాంకేతిక పోటీ.
జాతీయ సమస్య.
రాజకీయ కేంద్రీకరణ.
ఇవన్నీ విమర్శనాత్మకంగా అధ్యయనం చేయాలి.
రెండవది: కొత్త కార్మిక వర్గాన్ని అర్థం చేసుకోకపోవడం
గిగ్ వర్కర్లు, IT ఉద్యోగులు, సర్వీస్ సెక్టార్, అసంఘటిత కార్మికులు—వీరు కొత్త కార్మిక వర్గం.
మూడవది: యువతతో సంబంధం
కేవలం పాత నినాదాలు యువతను ఆకర్షించవు.
వారి భాషలో మార్క్సిజాన్ని వివరించాలి.
నాలుగవది: కుల ప్రశ్న
భారతదేశంలో వర్గపోరాటాన్ని కుల నిర్మాణంతో అనుసంధానం చేయకుండా భారత సమాజాన్ని అర్థం చేసుకోవడం అసాధ్యం.
ఐదవది: మహిళా విముక్తి
మహిళా శ్రమ, వేతనం లేని గృహపని, లింగ అసమానత, పితృస్వామ్యం—ఇవన్నీ వర్గ సమాజంతో అనుసంధానించాలి.
ఆరవది: పర్యావరణ సంక్షోభం
కాలుష్యం, వాతావరణ మార్పు, నీటి సంక్షోభం—ఇవి ఇప్పుడు వర్గ సమస్యలు కూడా.

👉. వామపక్ష పునరుజ్జీవనం అంటే ఏమిటి?
కమ్యూనిస్టు ఉద్యమ పునరుజ్జీవనం అంటే కేవలం పార్టీ సభ్యత్వం పెరగడం కాదు.
అది మూడు స్థాయిల్లో జరగాలి.
రాజకీయ పునరుజ్జీవనం
ప్రజలకు స్పష్టమైన ప్రత్యామ్నాయ రాజకీయ కార్యక్రమం.
సంస్థాగత పునరుజ్జీవనం
కార్మికులు, రైతులు, విద్యార్థులు, మహిళలు, యువత, పట్టణ పేదలు—అందరినీ సంఘటితం చేయగల కొత్త సంస్థాగత నిర్మాణం.
సిద్ధాంత పునరుజ్జీవనం
మార్క్సిజాన్ని 19వ శతాబ్దపు గ్రంథాల పునరావృతిగా కాకుండా 21వ శతాబ్దపు వాస్తవాల విశ్లేషణగా అభివృద్ధి చేయడం.

👉. ప్రపంచ వామపక్షానికి కొత్త రాజకీయ కార్యక్రమం ఎలా ఉండాలి?
ఒక ఆధునిక కమ్యూనిస్టు కార్యక్రమంలో కనీసం ఈ అంశాలు ఉండాలి:

1. ప్రజా ఆరోగ్యం
   ఆరోగ్యం హక్కు; వ్యాపారం కాదు.
2. ప్రజా విద్య
   విద్య వస్తువు కాదు; సామాజిక హక్కు.
3. ఉపాధి హక్కు
   ఉద్యోగం లేకుండా ప్రజాస్వామ్యం అసంపూర్ణం.
4. కనీస జీవన వేతనం
   కార్మికుడి వేతనం అతని కుటుంబ జీవనాన్ని గౌరవంగా నడిపే స్థాయిలో ఉండాలి.
5. భూ సంస్కరణలు
   భూమి ప్రశ్నను విస్మరించలేం.
6. ప్రభుత్వ రంగ రక్షణ
   వ్యూహాత్మక రంగాలు ప్రైవేటు ఏకాధిపత్యానికి అప్పగించకూడదు.
7. సహజ వనరులపై ప్రజా నియంత్రణ
   నీరు, అడవులు, ఖనిజాలు ప్రజా సంపద.
8. మహిళా సమానత్వం
   సమాన వేతనం, సురక్షిత పని, రాజకీయ ప్రాతినిధ్యం.
9. కుల నిర్మూలన
   భారత వామపక్షానికి ఇది అత్యంత ముఖ్యమైన అంశం.
10. సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేకత
    ఏ దేశమైనా ఇతర దేశాలపై ఆధిపత్యం చెలాయించడాన్ని వ్యతిరేకించాలి.
11. యుద్ధ వ్యతిరేకత
    ప్రజల డబ్బు ఆయుధాలకు కాకుండా జీవన అవసరాలకు.
12. పర్యావరణ న్యాయం
    సాంకేతిక అభివృద్ధి ప్రజా ప్రయోజనంతో ఉండాలి.

👉. కమ్యూనిస్టు పార్టీల మధ్య ఐక్యత ఎందుకు అవసరం?
ప్రపంచవ్యాప్తంగా కమ్యూనిస్టు ఉద్యమంలో ఒక పెద్ద సమస్య విభజన.
విభజనలు కొన్నిసార్లు సిద్ధాంతపరమైన అవసరాల వల్ల జరిగాయి.
కానీ అనేక సందర్భాల్లో అవి సంస్థాగత, నాయకత్వ, వ్యక్తిగత విభేదాలుగా మారాయి.
ఇది ప్రజలలో అయోమయాన్ని సృష్టిస్తుంది.
ఒకే కార్మిక వర్గం.
ఒకే రైతాంగం.
ఒకే నిరుద్యోగ యువత.
కానీ అనేక కమ్యూనిస్టు పార్టీలు.
ఇది ఒక వ్యూహాత్మక సమస్య.
అందువల్ల:
విలీనమే ఏకైక మార్గం కాదు.
కానీ సామాన్య కార్యక్రమం, ఐక్య ఉద్యమం, ఎన్నికల సహకారం, ప్రజా సమస్యలపై సంయుక్త పోరాటం అవసరం.

👉. కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం పునరుజ్జీవనానికి చారిత్రక అవకాశం
ఇప్పుడు ప్రపంచం ఒక సంక్రమణ దశలో ఉంది.
పాత ఏకధ్రువ ప్రపంచ వ్యవస్థ బలహీనపడుతోంది.
అమెరికా–చైనా పోటీ పెరుగుతోంది.
BRICS విస్తరిస్తోంది.
NATO సైనికీకరణ పెరుగుతోంది.
డాలర్ ఆధిపత్యాన్ని ప్రశ్నించే ప్రయత్నాలు పెరుగుతున్నాయి.
ప్రపంచవ్యాప్తంగా సామాజిక అసమానతలపై అసంతృప్తి ఉంది.
యువత రాజకీయంగా చైతన్యవంతమవుతోంది.
అంటే వామపక్షానికి చారిత్రక అవకాశం ఉంది.
కానీ అవకాశం ఉన్నంత మాత్రాన విజయం ఖాయం కాదు.

👉. అసంతృప్తి వామపక్షంగా మారాలంటే?
ఇదే అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రశ్న.
ప్రజలకు అసంతృప్తి ఉంది.
కానీ ఆ అసంతృప్తి మూడు దిశల్లో వెళ్లవచ్చు.
మొదటి దిశ: వామపక్షం.
రెండవ దిశ: కుడిపక్ష జాతీయవాదం.
మూడవ దిశ: రాజకీయ నిరాసక్తత.
అందువల్ల వామపక్షం ప్రజల అసంతృప్తిని వర్గ చైతన్యంగా మార్చాలి.
అది నినాదాలతో కాదు.
ప్రజల జీవిత సమస్యల మధ్య పని చేయడం ద్వారా.

👉. “కమ్యూనిజం చనిపోయిందా?” అనే ప్రశ్నకు సమాధానం
కమ్యూనిజం చనిపోయి ఉంటే ఎందుకు:
మార్క్స్ మళ్లీ చదవబడుతున్నాడు?
పెట్టుబడిదారీ అసమానతలపై పరిశోధనలు ఎందుకు పెరుగుతున్నాయి?
కార్మిక ఉద్యమాలు ఎందుకు పునరుద్ధరించబడుతున్నాయి?
యువతలో సోషలిజంపై చర్చ ఎందుకు పెరుగుతోంది?
ప్రజలు ఆరోగ్యం, విద్య, గృహం వంటి రంగాల్లో ప్రభుత్వ పాత్రను ఎందుకు కోరుతున్నారు?
యుద్ధ వ్యతిరేక ఉద్యమాలు ఎందుకు వస్తున్నాయి?
డాలర్ ఆధిపత్యానికి ప్రత్యామ్నాయాలు ఎందుకు చర్చకు వస్తున్నాయి?
ఈ ప్రశ్నలకు ఒకే సమాధానం:
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ తన వైరుధ్యాలను తొలగించలేదు.

👉. అయితే “కమ్యూనిజం తప్పకుండా గెలుస్తుంది” అనడం కూడా శాస్త్రీయం కాదు
మార్క్సిజం భవిష్యత్తును జ్యోతిష్యంలా చెప్పదు.
చరిత్రకు దిశ ఉంది.
కానీ ఫలితం ముందే నిర్ణయించబడలేదు.
వర్గపోరాటం రాజకీయ చర్యపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
ప్రజా ఉద్యమాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
నాయకత్వంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
సంస్థాగత సామర్థ్యంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
సిద్ధాంత స్పష్టతపై ఆధారపడి ఉంటుంది. అందువల్ల
పెట్టుబడిదారీ సంక్షోభం = కమ్యూనిస్టు విజయం కాదు. కానీ పెట్టుబడిదారీ సంక్షోభం = కమ్యూనిస్టు ప్రత్యామ్నాయానికి అవకాశాన్ని సృష్టిస్తుంది.
ఈ రెండింటి మధ్య తేడాను అర్థం చేసుకోవాలి.

👉. 21వ శతాబ్దపు వర్గపోరాటం ఎలా ఉంటుంది?
20వ శతాబ్దంలో వర్గపోరాటం ప్రధానంగా:
ఫ్యాక్టరీ.కార్మిక సంఘం.సమ్మె.
రైతు ఉద్యమం.భూమి.వేతనం.
ఇవే ప్రధాన అంశాలు.
21వ శతాబ్దంలో వాటికి కొత్త అంశాలు చేరాయి
డేటా.AI.ప్లాట్‌ఫారమ్.డిజిటల్ శ్రమ.పర్యావరణం.గృహ సంక్షోభం.విద్యా రుణాలు.వైద్య రుణాలు.గిగ్ ఎకానమీ.
అంతర్జాతీయ సరఫరా గొలుసులు.
వలస కార్మికులు.
అంటే మార్క్సిజం చనిపోలేదు.
వర్గపోరాటం రూపం మారింది.

👉. భారతదేశానికి ప్రత్యేక పాఠం
భారత కమ్యూనిస్టు ఉద్యమ పునరుజ్జీవనం కావాలంటే మూడు ప్రశ్నలను ఏకకాలంలో పరిష్కరించాలి:
వర్గం కార్మికుడు–పెట్టుబడిదారుడు.
కులం అణగారిన కులాలు–ఆధిపత్య సామాజిక నిర్మాణం.
సామ్రాజ్యవాదం భారత ఆర్థిక వ్యవస్థపై అంతర్జాతీయ మూలధన ప్రభావం.
ఈ మూడు ప్రశ్నలను విడివిడిగా చూడలేం. అదే విధంగా రైతు ప్రశ్న + భూ ప్రశ్న + కుల ప్రశ్న + మహిళా ప్రశ్న + గిరిజన ప్రశ్న + కార్మిక ప్రశ్న అన్నీ సమగ్ర ప్రజాస్వామ్య-వామపక్ష కార్యక్రమంలో భాగం కావాలి.

👉. తెలంగాణకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యం
తెలంగాణలో కమ్యూనిస్టు ఉద్యమానికి గొప్ప చరిత్ర ఉంది.
తెలంగాణ రైతాంగ సాయుధ పోరాటం కేవలం ఒక ప్రాంతీయ తిరుగుబాటు కాదు.
భూమి, వెట్టిచాకిరీ, దోపిడీ, సామాజిక అవమానం, భూస్వామ్య ఆధిపత్యానికి వ్యతిరేకంగా సాగిన చారిత్రక పోరాటం.
ఈ చరిత్ర తెలంగాణ వామపక్షానికి ఒక గొప్ప రాజకీయ వారసత్వం.
కానీ చరిత్రను స్మరించడం మాత్రమే సరిపోదు.
నేటి తెలంగాణలో భూమిలేని పేదలు.పట్టణ బస్తీ ప్రజలు.
ఉద్యోగం కోసం పోరాడుతున్న యువత.
విద్యార్థులు. రైతులు. కాంట్రాక్ట్ కార్మికులు. గిరిజనులు. దళితులు. మహిళలు. వీరి సమస్యలను కలిపే కొత్త ప్రజా ఉద్యమ నిర్మాణం అవసరం.

👉. ప్రపంచ వామపక్షానికి ముందున్న మూడు మార్గాలు
ప్రస్తుత పరిస్థితిలో ప్రపంచ వామపక్షం మూడు మార్గాల ముందు ఉంది.
మార్గం–1: పాత రాజకీయ రూపాల్లోనే కొనసాగడం ఇది క్రమంగా మరింత బలహీనతకు దారితీసే ప్రమాదం ఉంది.
మార్గం–2: పూర్తిగా ఎన్నికల సంస్కరణవాదంలో కలిసిపోవడం
దీంతో కమ్యూనిస్టు రాజకీయ ప్రత్యేకత తగ్గే ప్రమాదం ఉంది.
మార్గం–3: మార్క్సిజాన్ని ఆధునికీకరించి ప్రజా ఉద్యమాలతో అనుసంధానం చేయడం
ఇదే పునరుజ్జీవనానికి అత్యంత అనుకూల మార్గం.

👉. “కొత్త కమ్యూనిజం” అంటే ఏమిటి?
కొత్త కమ్యూనిజం అంటే మార్క్స్‌ను వదిలేయడం కాదు.
అదే సమయంలో మార్క్స్‌ను కేవలం 19వ శతాబ్దపు వ్యాఖ్యలలో బంధించడం కూడా కాదు. కొత్త కమ్యూనిస్టు రాజకీయానికి
మార్క్స్ యొక్క వర్గ విశ్లేషణ
లెనిన్ యొక్క సామ్రాజ్యవాద విశ్లేషణ
అంబేద్కర్ యొక్క సామాజిక సమానత్వ దృష్టి మహిళా విముక్తి
పర్యావరణ న్యాయం
డిజిటల్ ఆర్థిక వ్యవస్థపై విమర్శ
ప్రజాస్వామ్య హక్కులు
జాతీయ స్వయం ప్రతిపత్తి
ఇవన్నీ చర్చలో ఉండాలి.

👉. ప్రపంచ వామపక్షం పునరుజ్జీవనం చెందుతోందా?
ఇప్పుడు ప్రారంభ ప్రశ్నకు తిరిగి వస్తే
అవును—కానీ అది సూటిగా జరుగుతున్న పునరుజ్జీవనం కాదు.
ఇది విరుద్ధ ధోరణులతో కూడిన పునర్వ్యవస్థీకరణ.
కొన్ని దేశాల్లో సంప్రదాయ కమ్యూనిస్టు పార్టీలు బలహీనపడుతున్నాయి.
నేపాల్‌లో ఇటీవలి ఎన్నికల ఫలితాలు దీనికి ఉదాహరణ.
భారతదేశంలో సంప్రదాయ వామపక్షం ఎన్నికల బలం కోల్పోయింది.
మధ్య యూరప్‌లో అనేక సంప్రదాయ వామపక్ష పార్టీలు బలహీనపడ్డాయి.
కానీ అదే సమయంలో జర్మనీలో Die Linke పునరాగమనం చేసింది.
లాటిన్ అమెరికాలో ఎడమపక్ష ప్రభుత్వాలు ఇంకా ప్రధాన రాజకీయ శక్తులుగా ఉన్నాయి.
చైనా ప్రపంచ శక్తిగా ఎదుగుతోంది.
BRICS Global South రాజకీయ స్వయం ప్రతిపత్తికి వేదికగా బలపడుతోంది.
యువతలో సామాజిక న్యాయం, యుద్ధ వ్యతిరేకత, ఆర్థిక సమానత్వం వంటి ప్రశ్నలు పెరుగుతున్నాయి.
కాబట్టి కమ్యూనిస్టు పార్టీల పునరుజ్జీవనం ఇంకా నిర్ధారించబడలేదు.
కానీ కమ్యూనిస్టు ఆలోచనకు అవసరమైన సామాజిక ప్రశ్నలు మరింత బలంగా మారుతున్నాయి.
ఇదే ప్రస్తుత ప్రపంచ పరిస్థితి యొక్క ప్రధాన వైరుధ్యం.

👉. చారిత్రక అవకాశాన్ని ఎవరు వినియోగిస్తారు?
ప్రపంచ పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో సంక్షోభం ఉన్నంత మాత్రాన కమ్యూనిస్టులు గెలవరు.
ప్రజలలో అసంతృప్తి ఉన్నంత మాత్రాన వామపక్షం ఎదగదు.
సామాజిక సంక్షోభాన్ని రాజకీయ కార్యక్రమంగా మార్చాలి.
ప్రజా ఉద్యమాలను నిర్మించాలి.
కార్మికులను సంఘటితం చేయాలి.
రైతులను సంఘటితం చేయాలి.
యువతను చైతన్యవంతం చేయాలి.
మహిళలను రాజకీయ పోరాటంలో ముందుకు తీసుకురావాలి.
కుల వ్యతిరేక పోరాటాన్ని వర్గపోరాటంతో అనుసంధానం చేయాలి.
సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేకతను ప్రజాస్వామ్య హక్కులతో అనుసంధానం చేయాలి.
ఇదే కమ్యూనిస్టు ఉద్యమానికి ముందున్న చారిత్రక పని.

👉.చరిత్ర ముగియలేదు
1990లలో ప్రపంచానికి చెప్పబడింది:
“చరిత్ర ముగిసింది.”
కానీ చరిత్ర ముగియలేదు.
ప్రపంచం ఇంకా మారుతోంది.
పాత ఏకధ్రువ వ్యవస్థ కదులుతోంది.
BRICS విస్తరిస్తోంది.
చైనా ఎదుగుతోంది.
రష్యా–పశ్చిమ విభేదాలు కొనసాగుతున్నాయి.
NATO సైనికీకరణ పెరుగుతోంది.
పశ్చిమాసియాలో యుద్ధాలు ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థను కుదిపేస్తున్నాయి.
డాలర్ ఆధిపత్యాన్ని ప్రశ్నించే ప్రయత్నాలు పెరుగుతున్నాయి.
యువత కొత్త ప్రశ్నలు అడుగుతోంది.
కార్మిక వర్గం కొత్త రూపాల్లో ఏర్పడుతోంది.
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ ఉత్పత్తి చేసే అసమానతలు తగ్గలేదు.
అందువల్ల మార్క్సిజం చరిత్రలో ఒక మూసివేసిన అధ్యాయం కాదు.
అది ఇంకా సమాజాన్ని అర్థం చేసుకునే ఒక శక్తివంతమైన విశ్లేషణా సాధనం.
కానీ మార్క్సిజం పునరుజ్జీవనం కావాలంటే కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం కూడా తనను తాను పునర్నిర్మించుకోవాలి.
పాత నినాదాలకు కొత్త ప్రపంచాన్ని బంధించలేం.
కొత్త ప్రపంచ సమస్యలకు మార్క్సిస్టు సమాధానాలను నిర్మించాలి.
అదే 21వ శతాబ్దపు కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం ముందున్న సవాలు.

తుది నిర్ధారణ ప్రపంచ కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం పూర్తిగా పతనమవుతోందని చెప్పడం తప్పు.
అది ఇప్పటికే పునరుజ్జీవనం చెందిందని చెప్పడం కూడా తొందరపాటు.
సరైన నిర్ధారణ:
పాత కమ్యూనిస్టు రాజకీయ నిర్మాణాలు అనేక ప్రాంతాల్లో సంక్షోభంలో ఉన్నప్పటికీ, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ సృష్టిస్తున్న ఆర్థిక, సామాజిక, పర్యావరణ, సైనిక సంక్షోభాలు వామపక్ష–మార్క్సిస్టు ఆలోచనకు కొత్త చారిత్రక అవకాశాలను సృష్టిస్తున్నాయి. ఆ అవకాశాలను సంఘటిత వర్గపోరాటంగా, ప్రజాస్వామ్య ప్రజా ఉద్యమంగా, ఆధునిక సామ్యవాద ప్రత్యామ్నాయంగా మలచగల సామర్థ్యంపైనే ప్రపంచ కమ్యూనిస్టు ఉద్యమ భవిష్యత్తు ఆధారపడి ఉంటుంది.
కాబట్టి ప్రశ్న “కమ్యూనిజం తిరిగి వస్తుందా?” కాదు.
ప్రశ్న—“ప్రజల అసంతృప్తిని సమానత్వం, సామాజిక న్యాయం, శాంతి, ప్రజాస్వామ్యం, సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేకత, సామ్యవాద ప్రత్యామ్నాయంగా ఎవరు సంఘటితం చేస్తారు?”
అదే 21వ శతాబ్దపు అసలు రాజకీయ పోరాటం.
“చరిత్ర ముగియలేదు — వర్గపోరాటం కొత్త రూపంలో కొనసాగుతోంది.”

మాలోతు సాగర్
సామాజిక వేత్త
సెల్ నెంబర్ 7013805411✍️

About The Author

E69NEWS

administrator

See author's posts